Hic ego: Pomponius quidem, inquam, noster iocari videtur, et fortasse suo iure.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate. Duo Reges: constructio interrete. Mihi enim erit isdem istis fortasse iam utendum. Nam cum Academicis incerta luctatio est, qui nihil affirmant et quasi desperata cognitione certi id sequi volunt, quodcumque veri simile videatur. Quis hoc dicit? Tum ille: Tu autem cum ipse tantum librorum habeas, quos hic tandem requiris? Cum audissem Antiochum, Brute, ut solebam, cum M. Hic Speusippus, hic Xenocrates, hic eius auditor Polemo, cuius illa ipsa sessio fuit, quam videmus. Satisne igitur videor vim verborum tenere, an sum etiam nunc vel Graece loqui vel Latine docendus?

• Nec vero hoc oratione solum, sed multo magis vita et factis et moribus comprobavit.
• Quasi vero, inquit, perpetua oratio rhetorum solum, non etiam philosophorum sit.

Est autem officium, quod ita factum est, ut eius facti probabilis ratio reddi possit. Non ergo Epicurus ineruditus, sed ii indocti, qui, quae pueros non didicisse turpe est, ea putant usque ad senectutem esse discenda. Sed fac ista esse non inportuna; Ego vero isti, inquam, permitto. Sin ea non neglegemus neque tamen ad finem summi boni referemus, non multum ab Erilli levitate aberrabimus. Quid, si etiam iucunda memoria est praeteritorum malorum? Tollenda est atque extrahenda radicitus.

Atqui si, ut convenire debet inter nos, est quaedam
appetitio naturalis ea, quae secundum naturam sunt,
appetens, eorum omnium est aliquae summa facienda.

Cur fortior sit, si illud, quod tute concedis, asperum et
vix ferendum putabit?

At certe gravius.

Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest.

Nos cum te, M.

Universa enim illorum ratione cum tota vestra confligendum puto.

Tu quidem reddes;

Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur.

Quo tandem modo?

Obsecro, inquit, Torquate, haec dicit Epicurus?

Qui non moveatur et offensione turpitudinis et comprobatione honestatis?

Ego autem tibi, Piso, assentior usu hoc venire, ut acrius aliquanto et attentius de claris viris locorum admonitu cogitemus. Nam constitui virtus nullo modo potesti nisi ea, quae sunt prima naturae, ut ad summam pertinentia tenebit. Utinam quidem dicerent alium alio beatiorem! Iam ruinas videres. Igitur neque stultorum quisquam beatus neque sapientium non beatus. An id exploratum cuiquam potest esse, quo modo se hoc habiturum sit corpus, non dico ad annum, sed ad vesperum? Quid enim necesse est, tamquam meretricem in matronarum coetum, sic voluptatem in virtutum concilium adducere? Sit voluptas non minor in nasturcio illo, quo vesci Persas esse solitos scribit Xenophon, quam in Syracusanis mensis, quae a Platone graviter vituperantur; In qua si nihil est praeter rationem, sit in una virtute finis bonorum; Omnes, qui non sint sapientes, aeque miseros esse, sapientes omnes summe beatos, recte facta omnia aequalia, omnia peccata paria;

Animadverti, ínquam, te isto modo paulo ante ponere, et scio ab Antiocho nostro dici sic solere;

1. Hoc positum in Phaedro a Platone probavit Epicurus sensitque in omni disputatione id fieri oportere.
2. Nam his libris eum malo quam reliquo ornatu villae delectari.
3. Quae similitudo in genere etiam humano apparet.
4. Itaque et manendi in vita et migrandi ratio omnis iis rebus, quas supra dixi, metienda.
5. Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur;
6. At modo dixeras nihil in istis rebus esse, quod interesset.

Gracchum patrem non beatiorem fuisse quam fillum, cum alter stabilire rem publicam studuerit, alter evertere. Atque hoc dabitis, ut opinor, si modo sit aliquid esse beatum, id oportere totum poni in potestate sapientis. Ut optime, secundum naturam affectum esse possit. Nemo igitur esse beatus potest. Quid, si efficio ut fateare me non modo quid sit voluptas scire-est enim iucundus motus in sensu-, sed etiam quid eam tu velis esse? Me igitur ipsum ames oportet, non mea, si veri amici futuri sumus. Etsi qui potest intellegi aut cogitari esse aliquod animal, quod se oderit? Cum enim summum bonum in voluptate ponat, negat infinito tempore aetatis voluptatem fieri maiorem quam finito atque modico. At enim, qua in vita est aliquid mali, ea beata esse non potest. Nonne odio multos dignos putamus, qui quodam motu aut statu videntur naturae legem et modum contempsisse?

Cur tantas regiones barbarorum pedibus obiit, tot maria transmisit? Eam stabilem appellas. Gerendus est mos, modo recte sentiat. Post enim Chrysippum eum non sane est disputatum. Et si in ipsa gubernatione neglegentia est navis eversa, maius est peccatum in auro quam in palea. Sed ille, ut dixi, vitiose.

Comments are disabled